ป 1 พึงระวัง

ปีนี้มามิขึ้นประถม 1 แล้ว สลัดคราบเด็กอนุบาลออกไป กลายเป็นเด็กประถมซะแล้ว ยังรู้สึกว่ามายืนดูมามิตัวน้อยๆ เดินด๊อกแด๊กๆสะพายกระเป๋าใบโต เดินงงๆเข้าห้องเรียนอนุบาล แล้วก็ลุ้นว่าลูกจะร้องไห้ไหม จะงอแงไหม จะกินข้าวกินนมไหม เผลอแป๊ปเดียว ประถม 1 แล้ว

ก็เตรียมใจไว้อยู่แล้วนะว่า พอขึ้นประถม 1 ต้องให้มามิปรับตัวหลายสิ่งหลายอย่างมาก แต่ก็เหมือนยังมีเรื่องราวให้กังวลไปหมด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการเรียน การทำกิจกรรม การเล่นต่างๆ ก็ต้องคอยกำชับกับมามิอยู่บ่อยๆ 

อย่างเรื่องการบ้าน ที่โรงเรียนจะให้นักเรียนจดลงสมุดว่ามีการบ้านอะไรบ้าง บางทีครูก็พิมพ์ใส่โน้ตติดในสมุดจดการบ้านให้ พ่อแม่ก็คอยตรวจ ซึ่งการบ้านก็จะมีปริมาณเพิ่มมากขึ้นกว่าอนุบาลเยอะเลย แต่ก็ยังไม่ถึงกับทำกันหามรุ่งหามค่ำ เพียงแต่ถ้าขาดเรียนไปก็อาจจะต้องตามให้ทัน 

ส่วนเรื่องกิจกรรมของโรงเรียนก็จะมีให้เลือก และที่คุณครูเลือกให้ กิจกรรมเสริมของมามิมีร้องประสานเสียง เปียโน กับศิลปะ ก็ไม่ได้กวนเวลาอะไรมากมาย เป็นเรื่องการผ่อนคลายความเครียดของเด็กมากกว่า จริงๆที่โรงเรียนมีสอนเสริมวันเสาร์นะ แต่ไม่ได้ลงให้ลูก เพราะเป็นวันเสาร์ด้วย เผื่อมามิอยากไปโน่นนี่ก็จะได้ไม่ต้องพะวง

ที่เป็นเรื่องซีเรียสก็น่าจะเป็นเรื่องเวลาเข้าเรียน ที่ตอนนี้จะมีการเช็คชื่อ มีหักคะแนนมาสาย หยุด หรือเรื่องไม่ทำการบ้านส่ง ก็จะมีการเก็บคะแนนสะสม เลยต้องปรับตารางชีวิตให้เร็วขึ้นทุกอย่าง ต้องตื่นก่อนหกโมงเช้า เพื่อมาให้ทันเข้าแถว เจ็ดโมงครึ่ง และเวลาเลิกเรียนก็ต้องรีบกลับบ้านเพื่อมาทำการบ้านก่อน เพราะเธอทำการบ้านได้ช้าไม่ใช่เพราะยาก แต่เนื่องจากเขียนยังไม่ค่อยคล่องเท่าไหร่ต่างหาก  

ตารางชีวิตของมามิในส่วนที่ไม่เกี่ยวกับการเรียนก็ต้องปรับใหม่หมด บางเรื่องถ้ามีผลกระทบกับเวลาเรียนก็ต้องหยุดต้องพักก่อน บางทีโมเดลลิ่งก็โทรตามให้ไปแคสงานต่างๆ ซึ่งถ้าเป็นเสาร์อาทิตย์ถ้าไปไหว ก็ยังพอให้ไปอยู่ แต่ถ้าเป็นวันธรรมดา บางครั้งก็ต้องขอผ่านก่อน เพราะถ้าต้องแคสกันถึงดึกดื่น ไหนจะการบ้าน ไหนจะต้องท่องศัพท์ เกรงว่าจะกระทบกับการเรียนเกินไป อีกทั้งช่วงนี้ยังอยู่ในช่วงปรับตัวอยู่ กลัวมามิจะสับสน หรือพักผ่อนไม่พอ พาลจะเกลียดการเรียน หรือไม่ก็ต่อต้านการไปแคสงาน 

ก็คิดว่ารอให้มามิปรับตัวได้ เริ่มคุ้นชินกับระบบการเรียนที่เข้มข้นขึ้น ทำการบ้านได้เร็วขึ้น ทำให้มีเวลามากขึ้น ก็จะปล่อยให้มามิได้อยู่เล่นที่โรงเรียนมากขึ้น ไม่ต้องรีบกลับบ้าน อดทนอีกนิดละกันนะมามิ

Last modified onSaturday, 01 August 2015 12:53
(1 Vote)
Read 4553 times