ปั้นดิน ปั้นแป้ง ให้เป็นฝัน

สมัยแม่แหม่มยังเด็ก ตอนนั้นยังไม่มีหรอกคำว่าแป้งโดว์ มีแต่ดินน้ำมัน กับดินเหนียวที่เวลาเล่นกัน แล้วมันเหนียวหนึบหนับ เลอะมือเลอะไม้จนผู้ใหญ่ต้องคอยห้ามไม่ให้เล่น แต่ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ เด็กๆ ก็จะเล่นกันสนุกสนาน เพราะเราสามารถปั้นเล่นเป็นรูปต่างๆ ตามจินตนาการ ซึ่งเหมือนหรือไม่เหมือนก็ไม่รู้ แต่ในสายตาเด็กๆ รู้สึกว่าเหมือนมาก และเป็นจริงเป็นจังมาก ขนาดที่ว่าใครจะมาว่าไม่ได้เชียว

แต่เดี๋ยวนี้มันเปลี่ยนไปมาก ดินน้ำมันที่เหนอะหนะ หนึบหนับ และเหม็น ก็กลายมาเป็นแป้งโดว์ที่นุ่มเนียน แถมมีกลิ่นหอมหลากหลาย เป็นตัวล่อให้เด็กๆ สมัยนี้ รวมถึงมามิ กับโมโม่ ก็หลงไหลไปกับมันได้ไม่ยาก

ความพิเศษของแป้งโดว์ ที่นุ่มเนียน ทำให้มือน้อยๆ ของมามิ สามารถทีจะหยิบจับ ปั้น คลึง ตัด หั่น บีบ เค้น ได้อย่างใจ และทำได้ซ้ำๆ โดยไม่ต้องออกแรงมากมายนัก ความสนุกก็เลยมีได้ไม่รู้จบ ส่วนโมโม่ เห็นพี่สาวเล่น อยู่ก็สนใจเข้ามาดู มาหยิบจับ ดู ดม ไปตามประสาเด็ก โมโม่ที่ย่างเข้าสามขวบ มีการพัฒนากล้ามเนื้อมัดเล็ก ก็รู้จักที่จะหยิบจับของชิ้นเล็ก ควบคุมความหนักเบาได้ดีขึ้น

หน้าที่ของพี่มามิที่นอกจากจะละเลงฝันของเธอเองแล้ว ก็ต้องช่วยทำสิ่งต่างๆ ให้โมโม่ เพื่อป้องกันโมโม่มายุ่มย่ามกับของๆเธอ ที่อุตส่าห์บรรจงปั้นจนกลายมาเป็นสิ่งของต่างๆ แล้วเดี๋ยวนี้ ไม่ว่าจะเป็นแป้งโดว์ หรือจะดินน้ำมัน  ก็จะมีอุปกรณ์เสริมมาอีกมากมาย ยิ่งเพิ่มความสนุกมากขึ้น แต่ที่มากไปกว่านั้นคือ มันเข้ามาต่อยอดจินตนาการของเด็กๆ ทำให้เกิดความสมจริงมากขึ้น ทำให้เกิดความละเอียดในแต่ละชิ้นงานมากขึ้น จนบางครั้ง เราเองก็รู้สึกสนุกไปด้วย 

แต่พอถึงเวลาเล่นเสร็จแล้วนี่สิ เป็นเรื่องปวดหัวของแม่แหม่ม ที่ต้องคอยเก็บกวาด ทำความสะอาดอุปกรณ์ เนื้อตัวของมามิ โมโม่ รวมถึงเสื้อผ้า ที่จะเลอะไปด้วยแป้งโดว์ หรือดินน้ำมัน ก้อนเล็กๆ เต็มไปหมด ด้วยความที่มันสนุกมาก ทำไป เล่นไป เดินไปอวดแม่ เดินไปทำต่อ นั่งทับเศษแป้ง หรือดินน้ำมัน ทุกสิ่งอย่างที่ทำ ล้วนแล้วแต่สร้างความเลอะเทอะได้ดีเยี่ยม โชคยังดีที่สมัยนี้ที่แป้งโดว์หรือดินน้ำมัน  สามารถเลือกแบบที่ปลอดสารพิษ เรื่องการติดเสื้อผ้า หรือติดตามตัว เลยไม่ค่อยน่ากังวลเท่าไหร่ ติดเสื้อผ้า ก็แค่ปัดให้หลุดก่อนลงน้ำซักก็พอ ส่วนเนื้อตัว ก็สามารถล้างออกได้ ไม่มีปัญหาอะไร 

เคล็ดลับอีกอย่างสำหรับการเล่นแป้งโดว์คือ ทาโลชั่นนิดหน่อยที่มือของเจ้าตัวน้อยก่อนที่จะเล่น และทาที่อุปกรณ์ต่างๆ เพื่อไม่ให้แป้งโดว์ ติดตามอุปกรณ์จนแห้งแข็ง อ้อ อย่าลืมตัดเล็บเด็กๆ ให้สั้นก่อนเล่นนะคะ จะได้ไม่ต้องมานั่งแคะเล็บให้เจ็บมือน้อยๆ 

จะว่าไป คนสมัยนี้ก็ช่างคิดทำโน่นนี่มาให้เด็กได้เล่นได้สนุกกัน เราที่เป็นผู้ใหญ่ก็ต้องคอยตามดูกันบ้าง อย่างน้อยก็ดูด้วยว่าเหมาะสำหรับเด็กไหม แต่บางครั้งก็ต้องคอยนึกถึงสมัยที่เรายังเด็ก ว่าเราเองคิด เราจินตนาการอะไร เพื่อจะได้เอามาเทียบกับลูกๆ ของเราในตอนนี้ แม่แหม่มเชื่อว่า ความคิดเด็ก ไม่ว่าจะเป็นสมัยไหน จินตนาการก็ยังลึกล้ำอยู่เสมอ เพียงแต่รายละเอียดของมันอาจจะต่างกันนิดหน่อย ซึ่งก็อยู่ที่ผู้ใหญ่อย่างเราๆ อาจจะลืมกันไป ในระหว่างที่เราเก็บกวาดเศษแป้ง เศษดินน้ำมัน ก็เลยเหมือนเรากำลังเก็บ  กำลังโกยจินตนาการของเด็ก รวมถึงตัวเราเองที่มันเคยกระจัดกระจาย หล่นหายตามทาง ให้กลับมาอยู่เป็นที่เป็นทาง เพื่อให้มันเติบโตต่อไป

Last modified onSaturday, 08 August 2015 14:47
(1 Vote)
Read 2952 times
Tagged under :